Ürəyimə gəldi bu bir bənd...

Döyüş səngəridi qarı düşmənin-
Köksü mərmilərdən param-parçadı;
Quruca sırası,qaraltısı var,-
İndi zirvəsiylə dərdi qoşadı,-
Bizdən söz istəmir o əsir dağlar...

Tüklərim biz-biz durur,
Xocalını ananda!
Qəlbim nifrətlə vurur,
Xocalını ananda!

Vətənimin əziz canı
Qubadlı Zəngilan hanı?!
Tökəcək min namərd qanı
Torpaqları almalıyıq.

Qalxın! Durun! Ey igidlər, mübarizlər!
Hər bir dərdin, kədərin həm də bir əlacı var.

General Həzi Aslanovun
əziz xatirəsinə

Minlərlə çırpınan ürək danışdı,
“Sən bizə örnəksən indi, Mübariz!
Səbr kasamızda qaynayıb daşdı,
İgidin qanıyla olaq mübariz.

Bu gün ürəyim çox sıxılır,
Gəl bir az dərdləşək Vətən.
Bəlkədə çox şikayətlər eşidirsən,
Sənə həsrət qalmış saysız didərgindən..

Aclıqdan intiharlar çox oldu,
Qarabağda xeyli igid yox oldu,

İnsanlara qıymadan,
Güllə atəşinə tutdular.
Yaşlı, uşaq baxmadan,
Yanar oda atdılar.

Torpaq uğrunda ölən varsa,VƏTƏN var!

ALLAH bütün şəhidlərimizə rəhmet eləsin....

Bircə bənnddir bu şeir...

Qəçrəşə gəldim, gərdişə gəldim,
Cənnət bağına görüşə gəldim!..

Göydə tərlanınam mən,
Yerdə mehmanınam mən,
Quzu qurbanınam mən...

Bulaq nə bulaq!
Seyrinə dalaq.
Kaş bir də olaq,
biz ona qonaq!