Ağlama ben giderken arkamdan,
Haykırma ismimi geçerken sokaklardan.
Hesap sorma anılardan,hatıralardan,
Aşkımızı bitiren mesafelerdir.

Küsdürmüsən məni, ey nazlı gözəl,
İncik könlü ələ almağı bacar...

Kədər gör nə qədər könlünü çalmış,
Hər sözün, sətrində iniltin yatır

nailyashanın ,,Bu yollar yanına aparır məni,,şeiri mənə xoş gəldi...

Gözəlmiş dünyamız,nə mənalıymış,
Bu eşqin xətrinə yaşamalıymış.
Bir gün ayrılığı ortaya salmış
Cığırlar yanına qaytarır məni.

Göydən yağır yerə dolu,
Necə gedim mən bu yolu?!
Ağlım deyir sevmə onu,
Üz çevirir ürək məndən.

Sənsiz yaşamağım ölümdən betər,
Qorxutmur qəlbimi özgə bir ölüm.
Bir dəfə rəsminə baxanda sənin,
Hicran vüsalımı tərk edir gülüm.

Sevənə həsrət yaraşmaz,
Yarın özgədən soruşmaz;
Sevməyənlər barışmazlar,-
Sənsiz yaşayammıram.

Gəlbimdə bir arzu, bir ümid, dilək.
Bu gün görəcəyəm nəhayət səni.
Yol boyu sinəmdə titrəyir ürək.
Bu yollar yanına aparır məni.

Bilmirəm hardasan nə iş görürsən?!
Bəlkədə ağlayır qəhirlənirsən?!
Yəqinki evlənib qocalmısan sən
20 ildir yaşamıram,məhv olmuşam mən.

Buludlar səmada toplanıb yenə,
Elə bil birazdan ağlayacaqlar.
Sənin üçün axan göz yaşlarım yerdə
Sel olub qəflətən çağlayacaqlar.

Eyni adlı artıq dərc olunmuş bir bənd şeirin yeni geniş versiyası.dilsunasevdanın(ilk müəllifidir)icazəsi ilə dəvət edirəm

Ürəyi dünyadan ay böyük şair,
Qayıt şeirinə, sözünə qayıt.
Subaylıq havasın çıxar başından,
Daha sən evlisən özünə qayıt.

O gözəl camalın varikən səndə
İlqarı elədin özünə bəndə.
Nigarımsan salma məni çox dərdə.
Sən niyə bu qədər gözəlsən axı?!

Başının üstündə ay var, ulduz var-
gözünün önündə mən durmuşam,mən...
Pərişan telində gəzir barmaqlar,
baxışlar elə bil deyir həzindən
sevirəm,sevirəm,sevirəm səni...

SƏN GEDƏN GÜNDƏN SƏNİ HƏSRƏTLƏ GÖZLƏR GÖZLƏRİM